Wiadomości parafialne:

Wydarzenia

     W związku z peregrynacją obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej do wszystkich parafii naszej diecezji, obchody jubileuszu parafii zostały przesunięte na czas nawiedzenia w połączeniu z misjami parafialnymi.   W wydawnictwie „Alleluja” u księży Zmartwychwstańców w Krakowie jest przygotowywana książka-monografia historyczna o dziejach Oleśnicy pióra pani Teresy Romańskiej – Faściszewskiej . Druga pozycja to wspomnienia najstarszych ludzi z gminy i parafii dotyczących życia w różnych jego wymiarach z najdawniejszych czasów w Oleśnicy. Planujemy przez zimę odnowienie, konserwację i pozłocenie ambony przed pracami związanymi z malowaniem i wymianą posadzki w pozostałej części kościoła. Oczekujemy na zezwolenie wstawienia w oknie zachodnim chóralnym witraża Matki Bożej Wniebowziętej. (plan poniżej) W związku z tym zapraszamy chętnych do sponsorowania. Zainteresowanych prosimy o kontakt z księdzem Proboszczem.

         Zakończono prace renowacyjne przy tablicy upamiętniającej 600-lecie oddania na Służbę Bożą II – go Kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Floriana. Na tablicy widnieje data AD 1406. Tablica ta była dotychczas umieszczona na zewnątrz kościoła. Obecnie została zamontowana nad chrzcielnicą. Kościół ten poświęcony w 1406 roku był drewniany i przeniesiony później do Strzelec. Tam nosił tytuł św. Katarzyny. Wzmianka o pierwszym kościele drewnianym w Oleśnicy pochodzi z 1326r.   Dobiegły końca również prace związane z zamontowaniem na balustradzie chóru w kościele tzw. "Płycin" rzeźbionych. Przedstawiają one symbole czterech ewangelistów oraz dwóch orłów: jeden z czasów Jagiellonów drugi współczesny. Uzupełnieniem są dwie tablice z motywem zdobniczym ołtarzy i stalli. W najbliższej przyszłości wszystkie te płyciny zyskają jeszcze oświetlenie. Znaczenie tych symboli porusza artykuł przedstawiony na następnej stronie obecnego wydania gazetki.

Sponsorzy tego przedsięwzięcia:

Genowefa i Władysław Bzinkowscy – rodzice księdza Marka, misjonarza pracującego obecnie na Jamajce.

 Janina i Tadeusz Ambroży - rodzice siostry Zdzisławy misjonarki z Boliwii

 Śp. Aniela i Śp. Józef Augustynowie rodzice księdza Mariana pracującego w archidiecezji Szczecińskiej.

 Ksiądz Władysław Świątek z okazji jubileuszu 10-cio lecia swojego kapłaństwa.

 Kombatanci koła nr. 29 z Oleśnicy ze swoimi przedstawicielami:

Stanisławem Siekierskim z Pieczonóg

Władysławem Kaczmarczykiem z Sufczyc

Józefem Dziedzicem z Oleśnicy.

/Kombatanci ufundowali cztery płyciny./

     W związku z zakończeniem prac z zamontowaniem płycin na balustradzie naszego chóru  kilka słów o symbolach tam przedstawionych. Symbole Ewangelistów: wół, lew, orzeł, człowiek, mają swoje źródło w czterech istot żyjących, o których mowa w wizji Ezechiela (1,1—14) i w apokaliptycznym widzeniu św. Jana (Ap 4,6—8). Jednakże początków i analogii do tych symboli należy szukać tysiące lat przed Chrystusem, w obrazie świata starożytnych Babilończyków. Wyobrażali oni sobie niebieską drogę, po której wędrują planety, jako ląd stały, podobny do grobli otaczającej ocean niebieski i zamieszkany przez wielkich bogów, w tę drogę wmontowany jest „zodiak”, którego najważniejszymi punktami są cztery strony świata, „mianowicie konstelacja Byka, Lwa, Orła i Człowieka (Wodnika);[Asyryjscy bogowie astralni czterech stron świata to Marduk (skrzydlaty byk), Tergal (skrzydlaty lew), Nimurta (orzeł)]. Orła wybrano w miejsce Skorpiona, który ma znaczenie negatywne. Te konstelacje gwiazd uważa się za potężne istoty boskie, strzegące czterech głównych stron świata i zarazem odpowiadające położeniu słońca w danym okresie i czterem porom roku; Byk odpowiada wiośnie. Lew — latu. Orzeł — jesieni, Człowiek zimie. Każde z trzech zwierząt ucieleśnia szczególny typ siły fizycznej: w lwie jest ona potężna, ognista i nieujarzmiona, w wole — odporna i wytrwała w orle wyraża się zwłaszcza w ostrości wzroku, a także w wysokości i szybkości lotu. Człowiek zaś, jako istota obdarzona duszą cieszy się siłami wyższej inteligencji i mocnej, rozważnej woli.  „Jakie więc było dzieło zbawienia Syna Bożego, taka sama była forma (symboliczna) zwierząt; jaka forma zwierząt, taki i charakter Ewangelii, czterokształtne zaś zwierzęta – czterokształtna i Ewangelia, i czterokształtne dzieło Chrystusa (…) Zwierzę pierwsze — powiada — podobne do lwa, charakteryzujące jego skuteczną suwerenność i królewskość. Drugie zaś podobne do cielca, co wskazuje na godność ofiarnika i kapłana. Trzecie zwierzę, mające oblicze jakby człowieka, co Jasno opisuje Jego przyjście jako człowieka. A czwarte podobne do orla latającego, co oznacza spływającą na Kościół łaskę Ducha.” [Adversus haereses III 11, 8] Pewien wiersz w ewangeliarzu pochodzącym z XIV w. ujmuje to zwięźle tak:
„Te cztery zwierzęta są symbolami Chrystusa: Jest człowiekiem, bo się urodził, wołem, bo umarł złożony w ofierze; lwem, bo powstał, a orłem, bo wzniósł się do nieba. Dostatecznie tak opiszesz to, co zwierzęta te wyobrażają”
Natomiast w Lidii odkryto blok marmuru z następującym tekstem, odnoszącym do Chrystusa:
„Jak człowiek cierpiał, jak lew zwyciężył, jak orzeł wzleciał, jak wół został zabity na ofiarę.”
  Mateuszowi przypisywano symbol człowieka, „ponieważ rozpoczyna on swoją Ewangelię od obszernego opisu narodzenia naszego Zbawiciela i dokładnej Jego genealogii: »Rodowód Jezusa Chrystusa« (…)”
„Symbolem Ewangelisty Marka jest lew, gdyż zaczyna on swoją relację od opisu pobytu św. Jana Chrzciciela na pustyni. Powiada mianowicie: »Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu« (…)”
„Symbolem św. Łukasza jest wół, gdyż podobnie jak wół, tak i nasz Zbawiciel Jezus Chrystus został zabity na ofiarę. Autor rozpoczyna swoją Ewangelię opowiadaniem o Janie Chrzcicielu, podarowanym rodzicom, Zachariaszowi i Elżbiecie, jeszcze w późnej starości. Bardzo słusznie przypisywano św. Łukaszowi, symbol wołu; oba rogi bowiem oznaczają Stary i Nowy Testament, a kopyta cztery Ewangelie (…).”
  „Jan podobny jest do orła, który wysoko wznosi się w górę. Powiada on bowiem: »Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga«. O Jezusie zaś mówi Dawid: »Odnawia się młodość twój, a jak orła« (Ps 103,5). To znaczy: siła młodzieńcza naszego Pana Jezusa Chrystusa, który powstał z martwych i wstąpił do nieba (…)”   Ten przydział symboli poszczególnym Ewangelistom zachował się w postaci nie zmienionej od czasów Grzegorza Wielkiego.

ŚWIĘTY MATEUSZ

Mateuszowi przypisywano symbol człowieka, „ponieważ rozpoczyna on swoją Ewangelię od obszernego opisu narodzenia naszego Zbawiciela i dokładnej Jego genealogii: »Rodowód Jezusa Chrystusa« Ewangelista (Lewi) i Apostoł 21.09 Syn Alfeusza, celnik z Kafarnaum, apostoł, autor 1. Ewangelii. Wg jednej tradycji nauczał w Etiopii, wg innej - w Persji. Relikwie w Salerno (Włochy). Patron poborców podatkowych i celników Twarz ludzka, anioł. Jego atrybutami są: Ewangelia, pióro i pergamin, sakiewka, topór, miecz, liczydło.

 ŚWIĘTY MAREK

„Symbolem Ewangelisty Marka jest lew, gdyż zaczyna on swoją relację od opisu pobytu św. Jana Chrzciciela na pustyni. Powiada mianowicie: »Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu« (…)”   Ewangelista 25.04 Uczeń i towarzysz św. Piotra, Pawła i Barnaby, autor 2. Ewangelii. Prawdopodobnie lewita. Według niepewnej tradycji pierwszy biskup Aleksandrii, umęczony podczas prześladowania Trajana. Patron Aleksandrii i Wenecji, szklarzy, notariuszy i sekretarzy. Lew.   Czasem święty ukazywany z palmą w dłoni albo spieszący na pomoc żeglarzom.

ŚWIĘTY ŁUKASZ

„Symbolem św. Łukasza jest wół, gdyż podobnie jak wół, tak i nasz Zbawiciel Jezus Chrystus został zabity na ofiarę. Autor rozpoczyna swoją Ewangelię opowiadaniem o Janie Chrzcicielu, podarowanym rodzicom, Zachariaszowi i Elżbiecie, jeszcze w późnej starości. Bardzo słusznie przypisywano św. Łukaszowi, symbol wołu; oba rogi bowiem oznaczają Stary i Nowy Testament, a kopyta cztery Ewangelie (…).”   Uczeń św. Pawła, autor 3. Ewangelii i Dziejów Ap., lekarz, wg. tradycji autor ikon Matki Boskiej   Patron lekarzy i malarzy.Wół.  W ikonografii przedstawiany ze zwojem pergaminu, przyborami malarskimi.

JAN

„Jan podobny jest do orła, który wysoko wznosi się w górę. Powiada on bowiem: »Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga«. O Jezusie zaś mówi Dawid: »Odnawia się młodość twój, a jak orła« (Ps 103,5). To znaczy: siła młodzieńcza naszego Pana Jezusa Chrystusa, który powstał z martwych i wstąpił do nieba (…)”
Apostoł i Ewangelista 27.12 Rybak z Galilei, brat Jakuba Starszego, autor 4. Ewangelii, jemu Jezus pod krzyżem powierzył opiekę nad swą Matką. Wg tradycji pośród prześladowania za Domicjana wrzucony do kotła wrzącego oleju - cudownie ocalony. Zmarł ok. 100 r. Orzeł.  Przedstawiany z kielichem  z wysuwającym się wężem; smokiem, kotłem z wrzącą oliwą, otwartą księgą.

APOSTOLAT MARYJNY

     W roku 2005 przypadła 175- rocznica objawień Cudownego Medalika na ulicy du Bac w Paryżu oraz jubileusz 25 – lat istnienia Apostolatu Maryjnego w Polsce. Ze względu na długość cyklu wydawniczego dopiero w tym roku ukazała się książka pt. ”Księga Pamiątkowa” 25-lecia Apostolatu Maryjnego w Polsce 1980-2005. W diecezji kieleckiej Apostolat działa od 1997 roku. W naszej parafii Apostolat Maryjny działa od 2003 roku. W wyżej wspomnianej księdze pamiątkowej jest wzmianka o Apostolacie Maryjnym w naszej parafii, dlatego kilka słów na ten temat.

     Nasza grupa powstała z inicjatywy księdza Proboszcza Marka Lejczaka. Zorganizował on w porozumieniu z Opiekunem diecezjalnym księdzem Jerzym Koroną i moderatorem diecezjalnym panią Haliną Pilewską „Niedzielę Maryjną”.   Na każdej Mszy świętej głoszone były prelekcje. Przed ołtarzem Matki Bożej ustawiono skrzynkę z napisem „Apostolat Maryjny” i tam wrzucano wypełnione kartki. Chętnych było sporo.

Na spotkaniu Formacyjnym 16 sierpnia 2003 roku dokonano wyboru zarządu Apostolatu naszej parafii. Przewodniczącym Apostolatu naszej parafii został katecheta Piotr Kern, a zastępcą Henryka Luścińska.

     Obecnie systematycznie uczestniczy w comiesięcznych spotkaniach grupka ok. 15-osób /myślę, że jak na parafię pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP to bardzo niewiele/. Staramy się uczestniczyć w spotkaniach diecezjalnych/w Morawicy, w Kielcach ostatnio byliśmy w Kielcach w parafii św. Franciszka i Hiacynty- kościół w budowie/. Regularnie spotykamy się na spotkaniach formacyjnych w każdą pierwszą sobotę miesiąca. Spotkania są mam nadzieję ciekawe/śpiewamy, modlimy się/ Poruszamy aktualne sprawy kościoła, pracujemy w oparciu o materiały przekazywane przez moderatora diecezjalnego p. Halinę Pilewską. Prowadzimy każdego roku adorację przy Bożym grobie, wspieramy działalność Radia Maryja i Telewizji „Trwam”. Organizujemy nabożeństwa różańcowe, Drogi krzyżowej...

Mamy stały kącik w gablotce parafialnej gdzie podajemy intencje misyjne i ogólne. Mamy nadzieję, że działalność nasza będzie się rozwijać i chętnych do szerzenia kultu Matki Bożej u nas nie zabraknie.

Kilka słów o Apostolacie:

      Apostolat Maryjny jest ruchem religijnym, ma charakter publiczny i skupia osoby, które chcą przez     apostolstwo oddać cześć należną Niepokalanej. Apostolat Maryjny stanowi adaptację Stowarzyszenia Cudownego Medalika, zatwierdzonego przez papieża św. PiusaX  dla całego Kościoła w dniu 7 lipca 1909r. Działa w oparciu o ogólne przepisy prawa Kościelnego i zatwierdzony w dniu 29 stycznia 1992r.

Apostolat Maryjny ma potrójny cel:

a)pogłębianie kultu Niepokalanej przez życie autentycznie chrześcijańskie;

b)oddziaływanie na ludzi zaniedbanych, obojętnych i zagrożonych religijnie, zwłaszcza znajdujących się u kresu życia;

c)noszenie braterskiej miłości i likwidowanie obojętności niechęci, niezgody i napięć oraz długotrwałych sąsiedzkich względnie rodzinnych nieporozumień

     Więcej na temat działalności Apostolatu Maryjnego będzie można wkrótce przeczytać na naszej stronie internetowej  www.olesnica.republika.pl

 

                      Opracował; Piotr Kern